Istaknuti proizvodi

Nikola Nikolić: Posijecite visoko drveće

Zbirka kratkih priča „Posijecite visoko drveće“ Nikole Nikolića objavljena je u izdanju Nove knjige. Priče govore o ratovima, diktaturama, genocidima, iz prizme pojedinaca koji se na kraju svode na numeričke bilanse. „Svijet koji se ovdje otvara pred čitaocem bolno je tačan i bolno naš: greške su u njemu ljudske, a posljedice masovne. Nikolić ipak vješto okreće svoj objektiv ka pojedincu koji nosi teret istorije na leđima od krvi i mesa, izbjegavajući da teške svjetske događaje pretvori u suvu statistiku. Nada ove knjige leži u njenom pozivu na empatiju i podsjećanju da je stradanje jednoga, bez obzira na kilometre udaljenosti, uvijek stradanje svih“. (Lana Bastašić) „Njegovi junaci/antijunaci su ljudi koji ispunjavaju svjetske vijesti svojom (nekad i tuđom) krvlju i tijelima. Autor bira dokumentarni, reportažni način pripovjedanja, u čemu možemo vidjeti eho latinoameričke proze, a počesto su i priče smještene u geografiju Latinske Amerike. Većina priča, nakon završetaka, imaju faktografska objašnjenja bazirana na istorijskim činjenicama, čime autor želi od zaborava otrgnuti stradanje i patnju ljudi što biva potisnuto pred sve novim i luđim svjetskim događajima. Ljudska sudbina je centralni motiv ove knjige. Tema kojoj je Nikola Nikolić pristupio s finim osjećajem za pripovjedanje, za pronicljive poetske detalje i reduciran stil – koji je metafora mondene ravnodušnosti svijeta u kojem živimo. ‘Posijecite visoko drveće je plemenita knjiga“. (Faruk Šehić)
€7,00

Dragoje Živković: Istorija crnogorskog naroda

€15,00

En Karson: Autobiografija Crvenog

„Autobiografija Crvenog razvija se u atmosferi igrivih i naizgled proizvoljnih veza između antike i modernosti, kojima se potiskuje linearnost istorijske recepcije, njenih opštih mesta i konvencionalnih tumačenja, da bi se potencirali oni manje očigledni dodiri i srodstva. Za svoje polazište u ovom tekstu En Karson uzima Gerionidu, pronađene i sakupljene fragmente iz Stesihorove poeme o Gerionu (oko 630–555. p. n. e.). Gerion je crveno čudovište sa šest nogu, šest ruku i krilima (pretpostavlja se na osnovu toga i sa tri glave, kako je to bilo u drugim delima u kojima se Gerion spominjao), koje ubija Herakle u okviru svog desetog zadataka, pri otmici Gerionovog krda. Stesihor, koji dolazi u „teškom razdoblju za jednog pesnika“, kako piše Karson, posle Homera, a pre Gertrude Stajn, možda nije baš očigledan izbor za pretekst jednog dela iz 1998. godine. Međutim, već uvodni deo koji imitira naučni okvir i aparaturu, pokazuje da je njegov izbor suštinski zasnovan na izboru po srodnosti. Jer Stesihor se pamti kao onaj koji je inovativno pristupao mitologiji i korigovao Homera i Hesioda, a jedna od njegovih najupečatljivijih tvrdnji jeste da Helena nije ni bila u Troji, već da je rat provela u Egiptu, a da je u Troju poslata njena utvara. Pesnik koji jednim potezom ukine razlog za najveći poduhvat herojskog doba svakako nije slučajno u tekstu autorke koja izbavlja Geriona od sudbine žrtve u okviru grčke mitologije i smešta ga u drugo drevno verovanje, u peruanske Ande, u jezik kečua, u figuru koju zovu Yazcamac, „onog koji je otišao i video i vratio se“, dakle preživeo. Kroz čitavo delo može se proći neopterećeno, uživajući u stilu i slikama, priči o odrastanju i sazrevanju Geriona, američkog mladića, homoseksualca, kojeg je brat zlostavljao, majka mu bila nežna ali ne od posebne koristi, a otac se tek uzgred spominje. Ali već u prva dva odeljka susrećemo se više puta s idejom o prikrivanju i zametanju sveta na osnovu Gerionove nekonvencionalne percepcije okoline i svog položaja u odnosu na predmetni svet…” (iz pogovora Sonje Veselinović)
€7,00

Vislava Šimborska, Zbignjev Herbert: Neki zlobni bogovi narugali su nam se svirepo

Prepiska Vislave Šimborske i Zbignjeva Herberta, koja nije samo prepiska istaknutih pjesnika već i majstora preteškog umijeća pisanja pisama, počinje 24. novembra 1955. godine zvaničnim (pisanim još uvijek stilom tada prihvaćenim u SPP) pismom Šimborske, tadašnje sekretarice i urednice poezije krakovskog nedjeljnika „Književni život“, pozivanjem Herberta da učestvuje u kolektivnoj prezentaciji pjesnika, čiji su književni debiji planirani na talasu tzv. predoktobarske jugovine. Odgovor Herberta na to pismo (kao i četiri sljedeća) nije sačuvan, moguće je da je svoje dvije pjesme: Tri studije na temu realizma i Stočić poslao redakciji preko Tadeuša Hšanovskog. U svakom slučaju pojavile su se već 18. decembra tekuće godine u 51. broju nedjeljnika (pored pjesama Mirona Bjaloševskog, Stanjislava Čiča, Ježija Harasimoviča i Bohdana Drozdovskog) u čuvenoj Prapremijeri pet pjesnika, koja je – nakon prelomne Važikove Poeme za odrasle – bila drugi veliki književni događaj 1955. godine. Iako ne znamo odgovor pisca Zraka svjetlosti na prvo pismo Šimborske i na njena sljedeća četiri pisma, kao i na prvo sačuvano Herbertovo pismo (od 21. februara 1958. godine), ipak vidi se kako je zvanično početno poznanstvo prelazilo u veoma srdačno prijateljstvo, i više od toga, u međusobnu fascinaciju oba pjesnika, koja je istrajavala decenijama, do telegrama Zbignjeva Herberta od 6. oktobra 1996. godine, u kome je čestitao Vislavi Šimborskoj Nobelovu nagradu i njenog elegantnog odgovora Zbiško, Veliki pjesniče! Kada bi od mene zavisilo, Ti bi se sada mučio pisanjem govora… Rišard Krinjicki
€22,00

Margaret Lorens: Božja šala

€13,00
Najprodavaniji